تبخال تناسلی (هرپس ژنیتال) - تبخال واژن

تبخال تناسلی (هرپس ژنیتال) - تبخال واژن

ویروس تبخال در دو نوع یک و دو در انسان موجب بیماری می شود. نوع یک اغلب با تبخال های دهانی همراه است و ابتلا به آن از سنین پایین شروع می شود.

تبخال تناسلی  | تبخال واژن

نوع دو اغلب تبخال‌های تناسلی ایجاد می کند و تماس با آن اغلب مربوط به بعد از بلوغ و شروع فعالیت جنسی می شود و اصولا تبخال های تناسلی جزء بیماری های انتقال یابنده از راه تماس جنسی تقسیم بندی می شوند. ویروس در دمای اتاق و محیط خشک غیر فعال است و انتقال بیماری از طریق تماس نزدیک با ترشحات دهانی حلقی ،تناسلی و چشمی حاوی ویروس فرد مبتلا صورت می گیرد. باید توجه داشت که افراد مبتلا حتی هنگامی که ظاهرا هیچگونه علائمی از بیماری را ندارند، ویروس را در ترشحات دهانی یا تناسلی خود دفع می کنند.

تماس پوست با ترشحات تنفسی افراد آلوده می تواند باعث انتقال عفونت های تبخالی شود.یکی از راه های فهم انتقال ، انتقال از مادر به فرزند، همین زایمان است .انتقال ویروس از یک نقطه بدن مثل ناحیه تناسلی به دیگر نقاط از جمله دست ها ، بازوها، ران ها و...نیز دیده شده است.

ضایعه های تبخالی تمایل به عود مجدد دارند که نوبت های عود در افراد مختلف متفاوت است و شرایط فردی و وضعیت ایمنی فرد به شدت بر آن تاثیر می گذارند.

زنان بیشتر از مردان مبتلا هستند و با افزایش سن و فعالیت جنسی بویژه در افرادی که شرکاء جنسی متعدد دارند درصد آلودگی بالاتر می رود.

تبخال تناسلی یک عفونت مقاربتی شایع است که مردان و زنان را مبتلا می‌کند و شرم افراد مانع از مراجعه آنان به پزشک متخصص می‌شود. ویژگی‌های این بیماری شامل درد، خارش و زخم در ناحیه تناسلی است. این بیماری مسری است حتی اگر هیچ زخم قابل مشاهده‌ای وجود نداشته باشد، این بیماری گسترش جهانی دارد و باید نسبت به آگاه بود.

بسیاری از افراد مبتلا به تبخال تناسلی هیچ گونه نشانه یا علامتی ندارند و ممکن است از وجود آن آگاه نشوند.

 دکترمتخصص جراحی زنان و زایمان در نوین سلامت 

امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

گزارش

نظرات کاربران

نظر دهید